De verwachtingen waren hooggespannen. Er zou een luchtkussen zijn, Oud-Hollandse spelletjes en een kinder-vrijmarkt. Half tien, de muziekinstallatie was getest, en de vrouwen stonden klaar om te beginnen. Maar de regen maakte verdere voorbereidingen onmogelijk. Iedereen probeerde de moed erin te houden. De kinderen speelden binnen, de eerste ballondieren zorgden voor afleiding. Na een paar uur maakte het optimisme langzaam plaats voor teleurstelling, al die voorbereidingen voor niets, en vooral sneu voor de kinderen.
Gelukkig klaarde de lucht tegen half een. Dus de vrouwen veegden de kraampjes droog, zetten de frituur en de pocornmachine aan. De eerste kinderen leefden zich uit op het springkussen. Tegen de tijd dat een waterig zonnetje doorbrak, hadden ook andere buurtkinderen de weg naar de speeltuin gevonden.
Ze kregen allemaal een stempelkaart, waarmee ze popcorn, limonade en een ijsje konden halen. We aten oranje tompoucen, halal kipkorns en dronken oranje limonade. Ondertussen kletsten we met de moeders over hun kinderen, de speeltuin en het leven in de Veldenbuurt.
Misschien begrepen sommige aanwezigen nog niet waarom het Historisch Museum Rotterdam ook vertegenwoordigd was in de Velden. Dat proberen we de komende weken duidelijk te maken. Om te beginnen door vandaag ons gezicht laten zien. En met resultaat, ik werd binnengehaald als nieuwe vrouw van de Velden.